Ile kolorów powinna mieć wektoryzacja?

Ustaw dużą liczbę kolorów, a algorytm wiernie odtworzy każde drobne wahanie w obrazie źródłowym. Brzmi dobrze. W praktyce:

Prawie identyczne kształty. Obszar, który odbierasz jako jeden niebieski, staje się czterema niebieskimi, różniącymi się o kilka procent, ułożonymi jako cztery osobne ścieżki z widocznymi szwami między nimi.

Poszarpane granice. Tam, gdzie spotykają się dwa takie niemal identyczne kolory, krawędź błądzi piksel po pikselu, bo prawdziwej granicy nigdy tam nie było.

Plik, którego nie da się edytować. Setki albo tysiące ścieżek. Zmiana jednego koloru oznacza zaznaczanie dziesiątek kształtów. Plik jest duży i wolny.

Wygładzanie krawędzi uchwycone jako kolor. Miękkie przejście na każdej krawędzi staje się osobnym cienkim kształtem, który obrysowuje wszystko kolorem, którego nie ma w projekcie.

Zmniejsz liczbę kolorów, a szczegóły się zapadają:

Zgubione rozróżnienia. Dwa kolory, które miały znaczenie, zlewają się w jeden. Logo z granatowym i czarnym elementem robi się całe czarne.

Klockowate kształty. Cieniowanie spłaszcza się w obszary o twardych krawędziach, które wyglądają jak błąd, a nie jak styl.

Zgubione cienkie elementy. Delikatna jasna linia otoczona ciemnym tłem zostaje wchłonięta przez ciemność.

To miejsca, od których warto zacząć, a nie reguły. Dostosuj je do tego, co widzisz.

Logo i ikony: od 2 do 4. Większość logo naprawdę używa dwóch albo trzech kolorów. Jeśli wektoryzacja logo potrzebuje więcej niż czterech, to albo w źródle są gradienty i cienie, które najpierw trzeba usunąć, albo łapiesz artefakty zamiast projektu.

Płaskie ilustracje: od 6 do 12. Wystarczy na zaprojektowaną paletę i trochę cieniowania, bez rozdrabniania.

Szczegółowe ilustracje: od 12 do 20. Zacznij tutaj i zmniejszaj, aż coś się zepsuje.

Zdjęcia: nie rób tego. Fotografia ma tysiące różnych kolorów i żadnych twardych granic. Każda liczba kolorów da albo mozaikę, albo przybliżenie w stylu plakatu. Jeśli chcesz wektor ze zdjęcia, zwektoryzuj je jako świadomy efekt posteryzacji i zaakceptuj ten wygląd albo potraktuj wektoryzację jako podkład i narysuj grafikę od nowa.

Większość programów do wektoryzacji, łącznie z Tracerem, nie daje pokrętła liczby kolorów. Wybierasz preset, a preset decyduje, jak agresywnie kolory są łączone. W Tracerze to Auto, Clean / Flat, Logo / Line art, Detailed, Sketch i Tattoo / Stencil, a do tego Threshold i Corner rounding.

Powyższe zakresy to więc cel, z którym porównujesz wynik, a nie liczba do wpisania. Pętla wygląda tak: wybierz preset pasujący do rodzaju grafiki, obejrzyj wynik w rozmiarze, w jakim naprawdę będzie używany, i zadaj sobie pytanie, czy zniknęło coś, czego potrzebujesz. Nie to, czy wynik zgadza się ze źródłem – tylko czy zniknęło coś, czego potrzebujesz.

Jeśli bardziej płaski preset coś gubi, przejdź na bardziej szczegółowy. Jeśli szczegółowy preset daje czterdzieści niemal identycznych zieleni, idź w stronę płaskiego. Zatrzymaj się na najbardziej płaskim wyniku, który zachowuje to, czego potrzebujesz, bo mniej kolorów to mniejszy plik, czystsze ścieżki, łatwiejsza edycja i mniej sit albo arkuszy folii, jeśli plik trafia na maszynę.

Kiedy żaden preset nie trafia, poprawka leży wcześniej – w rastrze.

Jeśli nie możesz znaleźć liczby kolorów, która działa, problem zwykle leży wcześniej.

Zrób posteryzację przed wektoryzacją. Zredukowanie obrazu do małej palety w edytorze grafiki daje algorytmowi jednoznaczne obszary do znalezienia i prawie zawsze działa lepiej niż zostawienie mu tego do rozgryzienia.

Podnieś kontrast. Rozjaśnij najjaśniejsze tony do bieli, przyciemnij najciemniejsze do czerni. Krawędzie stają się prawdziwymi krawędziami.

Usuń gradienty. Spłaszcz je do jednego koloru albo do świadomie zaprojektowanych pasów, jeśli projekt potrzebuje przejścia. Jedno i drugie jest lepsze niż pozwolenie algorytmowi, żeby wymyślił pasy za ciebie.

Jeśli wynik trafia na ploter tnący albo do sitodruku, liczba kolorów to także decyzja o kosztach i pracy. Każdy kolor to osobny arkusz do wybierania albo osobne sito do naświetlenia. Cztery kolory, które ładnie wyglądają na ekranie, to cztery kawałki folii do ręcznego spasowania.

Tracer ma presety, które załatwiają to w typowych przypadkach, a eksport SVG jest darmowy, więc zanim się zdecydujesz, możesz porównać kilka ustawień.